دلتنگی هایم در خط غروب


 دلتنگی هایم  در غروب خورشید تبلور جنس نگاه کشته شدگان به دست اهریمن  است
نگاه ندا که به اینده نگریست و جان سپرد . اشکان سهراب ترانه و بچه هایی که کنار خط غروب بودند 
در خط غروب تنهایی را با ضجه ای که مادر دردمندی برای تسلی خود از غم از دست دادن فرزند کشید به خاطر می اورم 
براستی چه زود می گذرد ولی تکرار غروب خورشید یاداور دردی است که در گوشه ای از روز گار ما جریان دارد
هر روز می تواند روز پیکار با ستمگر باشد 
باشد که در کناره خط بعدی افق با هم باشیم